Article Image

Drie jaar lang werkte ik als teamhoofd en mocht ik mezelf manager noemen. 

Eind 2013 kreeg mijn leidinggevende een andere functie, en dus was er een vacature die opgevuld moest worden. Ik besloot te solliciteren. Ik had niet echt brandende ambitie, al sprak de mogelijkheid om het communicatiebeleid van mijn werkgever te bepalen me wel aan. Tot mijn eigen verbazing was de sollicitatiecommissie unaniem. Ik werd het nieuwe Teamhoofd Communicatie en Vrijwilligersbeleid. Per 1 januari 2014 was ik teamleider van 12 mensen en lid van het management team. Ik was erg blij met mijn nieuwe baan, maar vond het wel doodeng.

2014 was een pittig jaar. Naast mijn nieuwe functie was er namelijk ook een nieuwe zwangerschap in mijn leven gekomen, en door onze voorgeschiedenis was dat nu niet echt een zorgeloze onderneming. Gelukkig werd eind september mijn zoon geboren, een gezonde jongen. Vrijwel tegelijkertijd bleek echter dat we op mijn werk flink moesten reorganiseren om weer financieel gezond te worden. Met mijn pruttelende baby op schoot legde ik de laatste hand aan de reorganisatiedocumenten en nieuwe functieomschrijvingen. Begin 2015 moest ik mensen vertellen dat hun functie zou gaan vervallen. Ik hoop dat nooit meer te hoeven doen. 

Mijn uitgedunde team werkte ondanks alle ellende hard door, en langzaam begon ik in normaal vaarwater te komen. Het vaarwater van kwartaalrapportages, HRM-gesprekken, werkplannen en begrotingen, met heel af en toe een zijstroming waarin ik nog wat kon schrijven of maken. Begin 2016 begon ik me voor het eerst af te vragen of ik wel een leuke baan had en of ik wel voldoende energie haalde uit het managen. De gesprekken met mijn directeur waren lang en goed, maar de echte knoop hakte ik pas door toen ik eind 2016 met een flinke longontsteking enkele weken op bed lag met veel tijd om na te denken. Het antwoord was namelijk nee. Ik mis het schrijven, het creatief werken aan een project en het zelf dingen doen. Ik wil minder Excel-sheets invullen en meer teksten maken, minder vergaderen en vaker de handen uit de mouwen steken. 

En dus ben ik per 1 januari gestopt als Hoofd Communicatie en Vereniging. De komende maanden werk ik voor de Fietsersbond aan diverse communicatieprojecten. Op de lange termijn hoop ik een plek te vinden waar ik veel kan schrijven, leuke dingen kan maken en hard kan werken. Of ik ooit weer leiding zal geven? Wie weet, maar voorlopig houd ik het even bij het managen van mijn peuter. Die heeft tenslotte ook liever een kleurplaat dan een Excel-sheet.

Blog Logo

Martijn


Published

Image

tot nu

Back to Overview